Kom op tegen Kanker Cari Relawan Penjualan Azalea di Belgia

Organisasi sosial Kom op tegen Kanker menggalang pendaftaran relawan di De Haan dan Erpe-Mere, Belgia, untuk berpartisipasi dalam aksi penggalangan dana bertajuk Plantjesweekend.

Aksi sosial yang dijadwalkan berlangsung pada 18, 19, dan 20 September tersebut berfokus pada penjualan tanaman azalea oleh para sukarelawan di berbagai lokasi strategis.

Seluruh keuntungan dari penjualan bunga ini akan dialokasikan untuk mendanai proyek penelitian medis, pencegahan, serta pemenuhan hak-hak perawatan yang adil bagi para penderita kanker.

Pemerintah lokal Erpe-Mere turut menyerukan ajakan kepada warganya melalui pengumuman resmi agar mendaftarkan diri guna mendukung solidaritas perlawanan terhadap penyakit mematikan ini.

Bagi masyarakat De Haan dan Wenduine yang berminat, pendaftaran dapat diakses langsung secara daring melalui laman resmi Plantjesweekend untuk kemudian dihubungi lebih lanjut oleh pihak panitia.

Sementara itu, bagi warga Erpe-Mere yang ingin terlibat dalam aksi pemenuhan tanggung jawab sosial ini, pendaftaran kandidat dapat dikirimkan melalui pos-el resmi pihak kota di [email protected].

Di sisi lain, gambaran mengenai beratnya dampak penyakit ini diceritakan oleh Yvette, seorang perempuan berusia 33 tahun yang membagikan kisah mendiang ayahnya, Anton.

Pria berusia 67 tahun tersebut wafat akibat gagal jantung setelah sebelumnya berhasil bertahan hidup dari serangan penyakit kanker yang dideritanya sebanyak lima kali berturut-turut.

Kondisi fisik Anton terus mengalami penurunan drastis sejak menjalani operasi besar akibat radang pankreas stadium awal ketika Yvette masih duduk di bangku sekolah dasar.

Pihak keluarga menyampaikan bahwa rangkaian pengobatan kanker tenggorokan yang berulang serta komplikasi penyakit paru obstruktif kronis (COPD) membuat ruang hidup Anton semakin terbatas hingga akhir hayatnya.

Berikut adalah penuturan langsung dari Yvette mengenai kenangan dan perjuangan sang ayah semasa hidupnya sebagaimana dilansir dari media LINDA.

"Mijn vader was heel liefdevol. Het was iemand bij wie – wat je ook deed – altijd alles goed was. Hij zag altijd het positieve in alles. Nadat hij is overleden, hoorde ik dat ook zo vaak terug van mensen, dus dat was heel kenmerkend voor hem. Blijkbaar was dat iets wat iedereen zag. Het was een bijzonder mens, alleen de pech is gewoon dat hij heel lang heel erg ziek is geweest." kata Yvette.

Pihak keluarga menjelaskan bahwa pascaoperasi berat tersebut, berat badan Anton menyusut drastis dari 100 kilogram menjadi tidak pernah lebih dari 70 kilogram.

"Daar is eigenlijk alle ellende begonnen. Ze gingen uit van alvleesklierkanker. Dat bleek uiteindelijk om een alvleesklierontsteking te gaan, maar deze was ingekapseld. Daarvoor moest hij een heel heftige operatie ondergaan, waarbij allerlei delen van organen uit voorzorg zijn weggehaald." ujar Yvette.

Kanker tenggorokan yang kembali kambuh setiap dua tahun memicu ketidakpastian besar bagi seluruh anggota keluarga yang mendampinginya.

"Dat heeft hem, zeker lichamelijk, heel zwak gemaakt. Mijn vader was altijd best een grote man van rond de 100 kilo, en na die operatie is hij nooit meer zwaarder geworden dan 70 kilo. Daarmee verloor hij niet alleen een stuk vertrouwen in zijn lichaam, maar hij verloor ook een deel van wie hij was." tutur Yvette.

Fisik yang terus melemah membuat Anton terpaksa berhenti bekerja dan menghabiskan sebagian besar waktunya hanya bersama istri serta anak-anaknya.

"Hij heeft in totaal vijf keer keelkanker gehad, waarna er ook nog plekjes op zijn longen werden gevonden. Het kwam gewoon elke keer terug, waardoor we elke twee jaar weer in een fase van onzekerheid belandden. Het was een soort gegeven dat we hem zouden verliezen." cerita Yvette.

Kondisi kesehatan Anton semakin diperparah oleh infeksi virus saluran pernapasan (RSV) yang menyerang bersamaan dengan cucunya yang baru lahir.

"Langzaam werd zijn wereld steeds kleiner. Hij takelde fysiek steeds meer af. Op een gegeven moment werd hij afgekeurd, omdat zijn lichaam het meer aankon. Als je al zo ziek bent en je lichaam is zo zwak, dan volgt ook het een na het ander: dan had hij een longontsteking, een longinfarct en embolieën. Zo was er altijd iets. Zijn wereld bestond eigenlijk alleen nog uit mijn moeder, mijn zus en ik en andere familieleden. Het was niet veel meer." ungkap Yvette.

Tim dokter rumah sakit sempat menyatakan tidak bisa melakukan tindakan resusitasi darurat apabila kondisi jantungnya mendadak berhenti akibat infeksi RSV tersebut.

"Mijn dochtertje was net een week oud toen zij het RS-virus kreeg. We belandden op dezelfde dag in het ziekenhuis: mijn vader op de longafdeling en mijn dochter op de kinderafdeling. Beide vochten ze tegen het virus, maar mijn vader ook voor zijn leven. Hij was er toen zo slecht aan toe dat er serieuze gesprekken werden gevoerd. De artsen zeiden dat ze hem niet meer konden reanimeren als dit nodig was." kenang Yvette.

Satu bulan sebelum berpulang, Anton sempat menikmati liburan keluarga terakhir di Belanda yang diisi dengan percakapan mendalam antarluarga.

"Dit kwam echt als een enorme schok. Mijn vader was een soort kat met negen levens: hij kwam altijd overal weer uit. Was dit dan nu echt hetgeen hem ging opbreken?" sebut Yvette.

Setelah pulang dari liburan, Anton langsung dilarikan kembali ke rumah sakit menggunakan ambulans karena mengalami demam tinggi.

"Vanaf dat moment is het alleen maar slechter gegaan. Elke keer als hij weer naar het ziekenhuis moest, was er angst dat het de laatste keer was." jelas Yvette.

Pemeriksaan medis terakhir menunjukkan adanya komplikasi gagal jantung kronis yang membuat fungsi tubuhnya tidak lagi merespon pengobatan.

"Tijdens die vakantie realiseerde ik me echt hoe slecht het eigenlijk ging. Het was een heel bizarre week. Het was aan de ene kant zo bijzonder en we hebben nog heel fijne momenten met elkaar gedeeld, maar we voelden allemaal dat het de laatste vakantie was. Het voelde al als een soort afscheid van elkaar. We voerden mooie, maar pijnlijke gesprekken." papar Yvette.

Sesuai dengan permintaan terakhirnya, Anton dibawa pulang ke rumah dan sempat menikmati makan malam bersama sebelum akhirnya mengembuskan napas terakhir lima hari kemudian.

"Mijn vader was ook klaar met het ziek zijn; hij had er gewoon geen energie meer voor. Maar de arts zei dat als hij nu niet mee zou gaan, hij het einde van de dag niet ging halen. Dus ging hij toch maar mee." ucap Yvette.

Kepergian Anton menyisakan duka sekaligus keikhlasan bagi keluarga yang telah mendampingi proses pengobatannya selama bertahun-tahun.

"Hij kon niet meer zonder zuurstof en alle uitslagen van onderzoeken werden alleen maar slechter. Ze konden niets meer voor hem doen." tambah Yvette.

Proses perpisahan emosional tersebut diakui Yvette telah berlangsung lama sejak dirinya masih kecil akibat kondisi kesehatan sang ayah yang selalu mengkhawatirkan.

"Misschien was het naïef, maar wij dachten echt dat we nog maanden met hem zouden hebben. Dat is niet zo geweest. Hij is nog elf dagen thuis geweest. Hij wilde toen het liefst nog één keer met z’n viertjes uit eten, maar dat ging natuurlijk niet meer. We hebben in plaats daarvan eten besteld en met elkaar gegeten. Het was een heel bijzonder avond. Mijn vader vroeg wat ik nog tegen hem wilde zeggen of nog wilde weten, nu het nog kon. Het was enorm waardevol, maar ook heel intens. Vanaf dat moment voelde ik dat hij het leven stukje bij beetje losliet. Vijf dagen later is hij in het bijzijn van ons allemaal overleden." kata Yvette di akhir wawancara.